صدآه و صد افسوس که ماه رمضان رفت

این لطف خدا از کف ما بی خبران  رفت
این سفره که گستردة احسان خدا بود
با غفلت ما شد سپری آه ، زمان رفت
ماه رمضان ماه خدا بود عزیزان
یک لحظه نپایید و ندانیم چسان رفت
دانیم در این ماه که نازل شده قرآن
بالیلة قدر آمد و هم همره آن رفت
شد بسته در این ماه فقط دست شیاطین
قدرش شده مجهول و هم از دست کسان رفت
افسوس در این ماه بجایی نرسیدیم
فریاد که بی غنچه ز کف باغ جنان رفت
ای کاش که راضی شود این ماه گرامی
از ماکه ببینیم و را خنده زنان رفت
افسوسِ ولائی نرسد حیف بجایی
تا صبح اگر گرید و گوید رمضان رفت